Magazyn Time nazwał DBT jednym z 100 najlepszych nowych odkryć naukowych w 2011 roku, ze względu na jego wpływ na ludzi z trudnymi do leczenia zaburzeniami.
Przegląd Cochrane z 2012 r. wykazał, że DBT jest jedyną metodą leczenia wystarczająco silnie udowodnioną, aby stwierdzić, że jest ona skuteczna dla osób z diagnozą zaburzenia osobowości typu borderline. Inne terapie są obiecujące, ale na razie nie mają wystarczającej ilości badań, by stwierdzić ich skuteczność.

 

Początki badań nad skutecznością DBT

 

Istnieje wiele dowodów potwierdzających skuteczność terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT). Pierwsze randomizowane kontrolowane badanie kliniczne (RCT) dla DBT zostało opublikowane w 1991 r.; w tym badaniu prof. Marsha Linehan i jej współpracownicy wykazali, że DBT spowodowało znaczącą poprawę u kobiet z przewlekłymi impulsami samobójczymi oraz samouszkadzającymi się, z diagnozą zaburzenia osobowości typu borderline – grupą kliniczną, która wcześniej uważana była za nieuleczalną (Linehan i in., 1991).
W ciągu dziesięcioleci od tego przełomowego badania, skuteczność DBT była wielokrotnie wykazywana wśród osób z różnymi rozpoznaniami klinicznymi w zakresie zdrowia psychicznego, które otrzymały leczenie w różnych ośrodkach treningowych na całym świecie.

Rozwój DBT

 

Badania nad DBT gwałtownie się rozwijają, a nowe wyniki są publikowane w coraz bardziej przyspieszonym tempie. Wyszukiwanie w serwisie PsychInfo pokazuje średnio 8 opublikowanych i recenzowanych artykułów DBT rocznie od 1993 do 2000 roku, 41 publikacji rocznie od 2001 do 2010 roku i 78 rocznie od 2011 roku. W efekcie pozostawanie na bieżąco z najnowszymi ustaleniami odnośnie DBT może być nie lada wyzwaniem.

Dlaczego DBT jest skuteczne?

 

DBT zakłada, że ​​wiele problemów zgłaszanych przez klientów wynika z braku odpowiednich umiejętności. Nieużywanie skutecznych metod, gdy są one potrzebne, często wynika zwyczajnie z ich nieznajomości, lub z trudnościami, aby skorzystać z nich w odpowiedni sposób i w odpowiednim czasie. Na przykład uważa się, że deficyty w zdolnościach regulacji emocji stanowią podstawowy problem u osób z zaburzeniem osobowości typu borderline, a te deficyty powodują stosowanie zachowań szkodliwych (np. próby samobójcze, samouszkodzenia, zażywanie substancji psychoaktywnych ). Dlatego kluczowym zadaniem w DBT jest poprawa zdolności klientów do wykorzystywania właściwych zachowań gdy zajdzie taka potrzeba, ze szczególnym uwzględnieniem uczenia skutecznych strategii regulacji emocji. 
Zgodnie z modelem deficytu umiejętności, wykorzystanie metod DBT pozwala w pełni lub częściowo wyjaśnić skuteczność standardowego DBT i treningu umiejętności DBT, w zakresie problemów, takich jak zachowania samobójcze, samouszkodzenia, depresja, kontrola gniewu, dysregulacja emocji i niepokój (Neacsiu i in., 2010, Neacsiu i in., 2014). Ponadto stwierdzono poprawę w regulacji emocji (Axelrod i in., 2011), lepsze radzenie sobie z unikaniem (Berking i wsp., 2009) oraz umiejętnym wyrażaniem złości (Kramer i in., 2015). Przekłada się to na poprawę w takich kwestii jak używanie substancji psychoaktywnych, depresja i funkcjonowanie społeczne. Podsumowując, wyniki te świadczą o tym, że DBT działa, ponieważ zwiększa zdolność klientów do wykorzystywania skutecznych umiejętności radzenia sobie ze stresem, w szczególności strategii wyrażania, doświadczania i regulowania intensywnych emocji.

Kiedy DBT jest skuteczne?

 

Chociaż najsilniejsze dowody skuteczności DBT istnieją w kontekście leczenia osób z zaburzeniem osobowości typu borderline, okazało się, że motoda ta znajduję efektywne zastosowanie w wielu innych przypadkach diagnostycznych.
Zaburzenie osobowości typu borderline, wraz z współwystępującymi:

Duża depresja, włączając:

  • Depresja oporna na leczenie
  • Starsi dorośli z przewlekłą depresją i jednym lub więcej zaburzeniami osobowości
  • Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD)
  • Dysregulacja emocjonalna
  • Nastolatki z impulsami samobójczymi i samouszkadzającymi
  • Dysregulacja behawioralna i emocjonalna w wieku późnodziecięcym
  • Zaburzenia odżywiania
  • Bulimia

Dla kogo jest DBT?

 

DBT zostało zbadane i okazało się skuteczny wśród osób z różnych środowisk pod względem wieku, płci, orientacji seksualnej i pochodzenia etnicznego.
DBT zostało wdrożone w ponad 25 krajach na 6 kontynentach, co czyni je jedną z nielicznych opartych na dowodach metod psychologicznych o prawdziwie globalnym zasięgu.
Chociaż DBT było początkowo opracowywane i badane w Stanach Zjednoczonych, to od tego czasu jego skuteczność została wykazana w 12 randomizowanych kontrolowanych badaniach klinicznych (RCT) przeprowadzonych w innych krajach, w tym w Kanadzie (McMain i in., 2009; Courbasson i in., 2012: Van Dijk i in. , 2013, Uliaszek i in., 2016), Holandii (Verheul i in., 2003), Australii (Carter i in., 2010), Wielkiej Brytanii (Feigenbaum i in., 2011, Priebe i in., 2012) , Niemcy (Bohus i in., 2013), Norwegia (Mehlum i in., 2014), Hiszpania (Soler i in., 2009) i Szwecja (Hirvikoski i in., 2011). Te międzynarodowe RCT wykazały, że DBT jest skuteczne, gdy jest stosowany również w innych kulturach, a wyniki są podobne do tych, które pojawiły się w badaniach przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych.

Uznanie dla DBT

 

Do tej pory ponad 30 randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) – złoty standard badań w zakresie interwencji w dziedzinie zdrowia – przeprowadzonych przez prawie 20 niezależnych grup badawczych w dziewięciu krajach, wykazało skuteczność DBT.

Metaanalizy tego rozległego badania wykazały istotne związki, od umiarkowanych do dużych, wskazujące, że DBT jest bardziej skuteczne niż standardowe metody leczenia, w kontekście ograniczania prób samobójczych, samouszkodzeń, gniewu, oraz poprawy ogólnego funkcjonowania wśród osób z diagnozą zaburzenia osobowości typu borderline (Stoffers i in., 2012, Kliem i in., 2010).

Szczególnie uderzające są te wyniki, które wykazały, że DBT zmniejszyło liczbę prób samobójczych o 50%, a hospitalizacji psychiatrycznych o 73%, w porównaniu z leczeniem przeprowadzonym przez ekspertów niebehawioralnych (Linehan i in., 2006). Ogólnie rzecz biorąc, DBT zostało uznane za empirycznie udowodnioną terapię z silnym ugruntowaniem badawczym w leczeniu BPD (American Psychological Association, Division 12).