Jak dobrze wiemy, tworzenie związków interpersonalnych, w tym relacji romantycznych nie należy do umiejętności jakich uczymy się w szkole, mało tego, nawet rodzice nas tego nie uczą. I tak drogą prób i błędów, uczymy się tych umiejętności z różnym skutkiem w toku swojego życia.
Przywołując niektóre z mitów, że osoby BPD są trudne, tworzenie z nimi związków jest niemożliwe, że manipulują, chciałabym podkreślić, że osoby te rozpaczliwie potrzebują innych ludzi, ale niestety nie posiadają umiejętności interpersonalnych. Zwykle pochodzą z rodzin, w których relacje są zaburzone, dlatego od małego uczą się niewłaściwych zachowań i nieadekwatnych reakcji.

 

Borderline i burzliwe związki

 

Badania potwierdzają, że osoby z BPD mają skłonność do tworzenia niestabilnych związków interpersonalnych (DSM-V, 2. niestałe ale intensywne związku interpersonalne (idealizacja vs. dewaluacja)), nie tolerują bycia samemu oraz wykazują niezwykle silny lęk przed odrzuceniem. Badania wykazały, że symptomy oraz diagnoza BPD są dobrymi predyktorami ilości związków romantycznych w ciągu życia, nieplanowanych ciąż, przerywania znajomości oraz stresu, młodzieńczych konfliktów z romantycznymi partnerami, przemocy domowej, separacji i rozwodów.

 

Borderline i zaufanie

 

Typowe osoby z BPD mają trudność w zaufaniu innym, w związku z tym w pewnych sytuacjach mogą reagować irracjonalnym i niedostosowanym gniewem. Symptomy BPD mogą przypominać uzależnienie od miłości. Uzależnienie od miłości nie występuje jako kategoria diagnostyczna, to jednak niezwykle ciężko jest z nim żyć.
Osoby budują swoje związki niezwykle szybko oraz są one bardzo intensywne. Nie są zdolne do komunikowania błędów swoim partnerom, nie potrafią powiedzieć, że coś im się nie podoba.

 

Borderline i zmiany faz związku

 

Nie tolerują zmian w intymności, tzn. zmian faz, jakie zachodzą w związku:

  1. miesiąc miodowy (to moja druga połówka) 6 tygodni do 6 miesięcy;
  2. przejście do związku (budowanie wspólnego życia);
  3. rozczarowanie (większość współczesnych par tutaj się rozpada);
  4. prawdziwa miłość (dojrzałe, trwałe uczucie);
  5. siła dwojga zmienia świat (niewiele par dochodzi do tego etapu, zresztą etap 4 jest wystarczający, by mieć trwale udany związek);

 

Borderline i dewaluacja partnera

 

Dlatego, gdy partnerzy w końcu ich zawiodą, osoby z BPD muszą pogodzić to ze swoją czarno-białą konceptualizacją rzeczywistości, która w związku prowadzi do skrajnego postrzegania partnera; albo jest totalnie świetny, albo zupełnie beznadziejny; w związku z intensywnym lękiem przed samotnością i odrzuceniem, w momencie, kiedy ich związek jest zagrożony, osoby z BPD mogą odczuwać ekstremalną złość.
Osoby cierpiące na BPD nie mają umiejętności radzenia sobie z wściekłością, czy rozdzierającym serce rozczarowaniem. W związku z tym, mogą nawet szarpać się, czy popchnąć partnera. Z drugiej strony osoba z zaburzeniem z pogranicza jest bardziej narażona na doznawanie przemocy ze strony partnera. Często osoby te wybierają impulsywnych partnerów, albo prowokują/zaczynają szarpaniny. Oczywiście nie znaczy to, że przemoc jest w jakiejkolwiek sytuacji usprawiedliwiona. PRZEMOC NIGDY NIE JEST OK.

Badania wśród kobiet homoseksualnych cierpiących z powodu borderline wykazały podobny schemat dychotomicznego myślenia oraz czucia. Przemoc w związkach była używana, kiedy czuły, że ich partnerki zaczynały się od nich emocjonalnie dystansować lub kiedy zagrożeniem była fizyczna separacja. Ponadto, kobiety z BPD częściej stosują przemoc aniżeli kobiety bez tego zaburzenia.

 

Borderline i samotność

 

U wielu pacjentów z BPD problemy w relacjach interpersonalnych są głównym zapalnikiem najintensywniejszych reakcji i symptomów. Dlatego też mogą nauczyć się unikać interakcji z innymi, a także zrywać relacje, by zredukować swój dyskomfort – ’’komfortowa samotność’’.
Często osoby te nie są zdolne do skupienia się na uczuciach innych, ponieważ ich własny, ogromny ból emocjonalny jest zbyt ciężki.

Ogólnie rzecz biorąc, osoby z BPD mają intensywne i niestabilne związki. Często postrzegają ludzi jako całkowicie dobrych lub całkowicie złych, i w związkach ta perspektywa jest wykorzystywana do dewaluacji partnera. Osby z BPD nie chcą być porzucone, dlatego też kontrola, czy seks są nierzadko przez nie wykorzystywane, by uniknąć porzucenia przez partnera.

Psychoterapia par jest niesamowicie istotna. Pary mogą szukać terapeuty, który stosuje terapię dialektyczno-behawioralną lub inne formy terapii. Spotkania indywidualne są równie ważne, dlatego że osoby często muszą nauczyć się umiejętności regulacji emocji zanim przystąpią do pracy nad związkiem.

Osoby z BPD jak każdy inny, poszukują akceptacji, przebaczenia i pojednania. W związku z historią traumy w dzieciństwie, która dotyka aż 60%/70% osób z BPD, ważne jest dla pacjentów, by mieli możliwość nauczenia się współpracy oraz nabywać umiejętności min. radzenia sobie z emocjami, a także zaufania, by mogli opowiedzieć swoją historię.