Czy jesteś perfekcjonistą

 

10 sygnałów ostrzegawcych perfekcjonizmu

 

  • Jeśli popełnisz jakiś błąd, długo nie możesz przestać o nim myśleć.
  • Lubisz rywalizować i trudno ci się pogodzić z tym, że poszło ci gorzej od kogoś.
  • Robisz coś „tak jak należy”, albo nie robisz wcale.
  • Wymagasz, by inni również byli idealni.
  • Nie poprosisz o pomoc, jeśli uważasz, że mogłoby to być uznane za twoją słabość.
  • Kontynuujesz zadanie, które inni już dawno skończyli.
  • Zawsze znajdujesz błędy innych ludzi, zwracasz im uwagę, jeśli się mylą.
  • Zdajesz sobie sprawę z wymagań i oczekiwań innych ludzi.
  • Jeśli istnieje możliwość popełnienia błędu w obecności innych ludzi, jesteś tego nadmiernie świadoma/my.
  • Zauważyłaś/łeś błąd w tytule testu.

 

Jestem perfekcjonistą  i dobrze mi z tym

 

Dużo perfekcjonistów uważa, że cecha ta jest dobra. Dzięki niej osiągają sukcesy i są profesjonalistami w swojej dziedzinie. Być może. Niestety fatalnie wpływa to na zdrowie (stres) i przez niektórych badaczy jest uważane za chorobę, jak zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Bywa też powiązane z innymi zaburzeniami (odżywiania, narcystycznym, a nawet samobójstwami). Niektóre osoby, przez swój perfekcjonizm muszą wszystko robić samodzielnie, nie są w stanie wziąć urlopu, popadają w pracoholizm. Inni tak długo udoskonalają swoje dzieła, projekty, że nigdy ich nie kończą, bo wciąż im czegoś brakuje, „nie nadają się do upublicznienia”. Na pewno lepiej dla dobrostanu perfekcjonisty byłoby choć trochę odpuścić, zwolnić, wyluzować, poklepać się po ramieniu i cieszyć się swoim sukcesem, nawet, jeśli nie jest idealny.

 

Mam dość perfekcjonizmu ! Co robić? Jak żyć ? 

 

1) Obiecaj sobie, że zamiast 100% zrobisz 90%, i wytrzymaj przymus poprawiania, polerowania, porzuć „niedokończone” zadanie.

2) Potem próbuj robić mniej, może 80%, a co stanie się jak zrobisz 60% ? Nie bój się eksperymentować.

3) Skup się na czynności, a nie tylko wyniku. Uważność jest (jak zwykle nieoceniona) bądź tu i teraz podczas pisania artykułu, prasowania, prowadzenia samochodu. Zacznij więcej żyć, zamiast osiągać kolejne szczeble, które prowadzą do kolejnych.

4) Jeśli czujesz lęk, smutek zastanów się, czy nie wyśrubowałaś/ łeś standardów zbyt wysoko, czy twoje oczekiwania wobec siebie nie są zbyt wygórowane?

5) Zapytaj siebie, czego się boisz? Co może się stać? Co takiego się stanie, jeśli popełnisz błąd? Jak szybko świat się zawali, kiedy dowie się o twoim błędzie 😉

6) Czy jeżeli świat się zawali, to przeżyję ? Teraz to brzmi absurdalnie, ale lęki i emocje karmią się właśnie takimi absurdami.

7) Powtarzaj sobie, że nauka to popełnianie błędów i zbieranie różnych doświadczeń, również tych mniej przyjemnych, porażki, to lekcje, problemy, to wyzwania.

8) ODDYCHAJ.